Za to osiągnięcie w 2025 otrzymał wyróżnienie od Kapituły KOLOSY w kategorii Alpinizm.
Wraz z dojściem do najwyższego obozu Lhotse i zejściem z Everestu, Piotr Krzyżowski spędził łącznie 4 noce
w strefie śmierci i w jej pobliżu, co jest również niezwykłym wydarzeniem pod względem wytrzymałościowym.
Obecnie Piotr Krzyżowski ma na swoim koncie 10 zdobytych ośmiotysięczników. Jest zdobywcą Korony Karakorum.
Wszystkie ośmiotysięczniki zdobył we własnym szybkim stylu, bez wspomagania tlenem z butli i bez wsparcia personalnego Szerpów:
* 2021 - Gasherbrum II
* 2022 - Broad Peak
* 2022 - K2 (obie góry Broad Peak i K2 zdobył w zaledwie 9 dni)
* 2023 - Nanga Parbat
* 2023 - Gasherbrum I
* 2024 - Lhotse i Mt. Everest (na obu szczytach stanął w odstępie niespełna 48 godzin)
* 2025 - Makalu
* 2025 - Manaslu i Dhaulagiri (Wyprawa trwała tylko 26 dni. Piotr w 15 dniu od dotarcia do BC stanął na szczycie Manaslu, a 6 dni później na szczycie Dhaulagiri)
Piotr Krzyżowski, urodzony w 1979 roku, himalaista, ale również ratownik GOPR i prawnik. Swoje umiejętności wspinaczkowe rozwijał zdobywając szczyty w Tatrach, Alpach, Kaukazie, Pamirze i Tienszanie. Zimą 2019 roku, wraz z partnerem M. Hatalą, dokonał historycznego wyczynu - jako pierwsi Polacy stanęli zimą na szczycie Chan Tengri (7010 m n.p.m.), najwyższym szczycie Kazachstanu i drugim co do wysokości w Tienszanie. Za to osiągnięcie otrzymali nagrodę Taternika im. Jerzego Kukuczki za najlepsze przejście wysokogórskie w 2019 roku, a za wejście na Broad Peak i K2 w odstępie zaledwie 9 dni otrzymali wyróżnienie od kapituły nagrody KOLOSY, w kategorii wyczyn roku.
…Moja jesienna wyprawa była inna niż wszystkie poprzednie. Pojechałem w Himalaje nie komunikując tego. Wszystkim mówiłem, że jadę po prostu na urlop. Potrzebowałem, pobyć w górach sam, bez niepotrzebnego szumu medialnego, którym byłem już trochę zmęczony. Nie mam wielkich sponsorów, dla których ważne jest komunikowanie celów moich wypraw, dlatego nie miałem presji, aby informować wszystkich o moich celach. To był dla mnie również test, test wydolności mojego organizmu, przed którym postawiłem bardzo wymagające wyzwanie. Celem było wejście na dwa ośmiotysięczniki w niecały miesiąc i stanięcie na pierwszym z nich w 10 dniu od dotarcia do BC. I gdyby nie problemy ze wzrokiem, ten cel mógłbym osiągnąć, ostatecznie w 15 dniu od dotarcia do BC, stanąłem na szczycie Manaslu, mojego 9 ośmiotysięcznika. Informacja poszła w świat i była dla wielu zaskoczeniem, ale chyba większym było to, że po 6 dniach od mojego sukcesu na Makalu, zameldowałem się ze szczytu Dhaulagiri, pięknego i trudnego ośmiotysięcznika, którego zdobycie kosztowało mnie wiele wysiłku fizycznego, jak i psychicznego. Długo walczyłem o dotarcie na szczyt, wiedząc, że na górze nie ma już nikogo, więc w razie W nie mogę liczyć na jakąkolwiek pomoc. Dotarcie do szczytu było trudne. Gdy dotarłem na grań szczytową było już ciemno, mocno wiało i sypało. Ostatnio analizując dane z zapisu mojego lokalizatora GPS dowiedziałem się, że błąkałem się po grani dobre dwie godziny, aby odnaleźć jej najwyższy punkt, niewielki śnieżno lodowy kopczyk owinięty ftllagami modlitewnymi. Zejście do mojego namiotu nie było łatwe, cudem uratowałem się na trudnym technicznie przewinięciu przez gran. Dotarcie do obozu, było bardzo wymagające. Pogoda się załamała, widoczność spadła praktycznie do zera, długo błąkałem się w whait oucie, aby w końcu dotrzeć do obozu drugiego.
Zapraszam Was na moją opowieść o "Moim 2025 roku w górach wysokich" chciałbym podzielić się z Wami tym co przeżyłem, moimi emocjami i przeżyciami. To będzie bardzo wyjątkowe spotkanie, premierowa prezentacja z możliwością zadawania pytań po prelekcji, na które chętnie odpowiem.
